Een curator wordt aangesteld door de rechtbank om het vermogen van de gefailleerde (de boedel) te beheren en te vereffenen ten behoeve van de schuldeisers. Die aanstelling kan plaatsvinden op verzoek van de gefailleerde zelf of op verzoek van schuldeisers; voor de aanvraag van het eigen faillissement is geen advocaat nodig, voor de aanvraag van het faillissement door een schuldeiser wel. Het is – in beide gevallen – een korte procedure waarin de rechter toetst of iemand niet meer in staat is om zijn schulden te voldoen.

Een faillissement leidt er doorgaans toe dat (vrijwel) alle bezittingen van de gefailleerde te gelde worden gemaakt en dat de opbrengsten worden verdeeld onder de schuldeisers volgens de wettelijke rangorde. 

Vaak zijn er andere mogelijkheden om problematische schuldenposities af te wikkelen dan een faillissement. Voor mensen die hun schulden niet meer kunnen betalen zijn er mogelijkheden tot schuldhulpverlening en – als dat niet werkt – een wettelijke schuldsaneringsregeling. Daar moet de schuldenaar dan wel zelf een beroep op doen. Voor bedrijven die nog levensvatbaar zijn, zijn er soms mogelijkheden om via een afspraak met de schuldeisers tot schuldsanering te komen. Als schuldeisers daaraan niet mee willen werken, kan dat soms ook via de rechter worden afgedwongen (de zogenaamde WHOA-regeling). 

ONZE PRAKTIJKGEBIEDEN

Onze selectie