Bij iedere nalatenschap hebben erfgenamen de keuze om de nalatenschap zuiver te aanvaarden, beneficiair te aanvaarden of te verwerpen. Zodra een erfgenaam beneficiair heeft aanvaard, moet de nalatenschap worden vereffend; in beginsel treden de erfgenamen daarbij zelf als vereffenaars op. Er kan ook voor gekozen worden om de rechtbank een vereffenaar aan te laten stellen, bijvoorbeeld indien de erfgenamen er onderling niet uitkomen.

De taak van de vereffenaar is om de nalatenschap te beheren en de schulden van de nalatenschap te voldoen. De taak lijkt dus sterk op die van een (twee-sterren) executeur. Als er al een executeur is, dan hoeven de erven niet zelf te vereffenen of de rechtbank te verzoeken om een vereffenaar aan te stellen, maar kan dat aan de executeur worden overgelaten. Echter, zodra blijkt dat de schulden van de nalatenschap de bezittingen overtreffen, dan is de rol van een executeur uitgespeeld. De erfgenamen moeten dan de kantonrechter informeren en er behoort een vereffeningsprocedure te worden gevolgd.

In die situatie is het ook verstandig om de rechtbank een vereffenaar van de nalatenschap te laten aanstellen, omdat de schulden van de nalatenschap dan volgens hun wettelijke rangorde moeten worden voldaan; een dergelijke – op een faillissement lijkende - vereffening van een nalatenschap vergt deskundigheid op (fiscaal)juridisch en financieel gebied.

ONZE PRAKTIJKGEBIEDEN

Onze selectie